luchtmens

online literair tijdschrift


  • Ontheemd – Wim Vandeleene

    Ontheemd

    bij zijn vertrek vergat hij de deur
    begon de reis naar een warmer bed
    nu houdt een rinkelende sleutelbos hem wakker
    hij strandt op een plein, een knooppunt voor twijfel
    het geheugen graaft kuilen in de weg
    de satelliet herberekent zijn traject

    in de jazz van de stad treft een fietsbel de hoge noot
    een hond zonder plan cirkelt rond een linde
    in uitstalramen ligt het lokaas te blinken
    waar hoor ik thuis, vraagt hij aan de zwerver
    die wijst naar het agentschap voor gemiste kansen
    waar de wachtzaal volstroomt en het loket vroeg sluit

    (Wim Vandeleene)

    Wim Vandeleene (Kortrijk, 1972) woont in Deinze en werkt in Gent als bemiddelaar voor VDAB. Bij uitgeverij De Zeef verschenen Duikvlucht (2020) en Onbereikbaar voor commentaar (2024). Hij maakt deel uit van het collectief Obsidiaan, het collectief Donsai en is redacteur van Roer. Onlangs werd hij aangesteld als nieuwe stadsdichter van Deinze. Zijn credo luidt: De schrijver voert een dialoog met de onbekende. Voor Luchtmens schreef hij dit nieuwe gedicht binnen het thema Muzeaal.

    Beeld: Chris F.

  • Naar het donker – Geert Jan Beeckman

    Naar het donker

    En gun de dichters hun nacht zeg je.
    Hun gebied zonder naam.
    Hun tijd over vel en been.

    Gun hen de waarde van een afweging.
    Die tussen een verweduwd schrijven
    en het gevecht met wat niet
    aan de ketting van het donker ligt.

    Gun hen een grondbezit dat buiten
    neukers en drinkers valt.
    Gun hen de zwijgzame krachten
    van Spilliaert.

    Want niet luider schrijft hun taal.
    Voor een mens op aarde
    en een zachte hartslag op papier.

    En niet dat zij anders kunnen.
    Niet dat hun nacht niet weet
    hoe de nacht wordt geschreven:

    de wijn verdikt in rijm en metrum
    een ziel wisselt van plaats
    iemand komt in een ander lijf terecht.

    Wat hun woorden dus doen
    als zij vallen onder het laatste peertje licht
    door een soort eeuwigheid heen.

    (Geert Jan Beeckman)

    Geert Jan Beeckman (Welle, 1961) is een Vlaamse dichter. Zijn debuutbundel Diep in het seizoen (2007), verschenen bij Uitgeverij P, werd bekroond met de Herman de Coninckprijs voor het beste debuut. Ook Hersenneerslag, Bloedgroepen, Woestijnzucht en Archipel (2024) verschenen bij P. In Aardelingen (2022), uitgegeven door Snoeck Publishers, gaan zijn gedichten in dialoog met de fotografie van Eddy Verloes en de muziek van pianist Jef Neve. Zijn werk werd opgenomen in De Nederlandse Poëzie van de twintigste en eenentwintigste eeuw in 1000 en enige verzen (2016), samengesteld door Ilja Leonard Pfeijffer. Hij werd ook tweemaal genomineerd voor de Melopee Poëzieprijs. Geert Jan Beeckman is verbonden aan het S.M.A.K., waarvoor hij recensies en impressies schrijft. Dit gedicht is een vrije inzending.

    Beeld: Emmet Photos

  • Oefening in bestaan – Annika Cannaerts

    Oefening in bestaan

    Aan de muur van de vismijn hangt een spreuk:
    MIJD DE MENS DIE NIET SPREEKT
    DE VIS DIE NIET BEWEEGT

    achter mij schuift een kar over de vloer

    ik lees nog eenmaal het gebod
    en kijk naar de lege vissenogen

    alle graten zijn uit mijn woorden getrokken

    letters liggen opgestapeld
    op schilferijs, in plastic bakken

    in de visserskerk luidt een klok
    heeft iemand zich verhangen aan het touw

    mij rest niets dan de dingen bij naam te noemen
    de ontelbare wezens in het water:

    blauwkeeltje
    bittervoorn
    grauwe poon
    naakte grondel
    driedradige meun
    tiendoornige stekelbaars

    rood lantaarnvisje

    (Annika Cannaerts)

    Annika Cannaerts (1964) is germanist en leerkracht Nederlands. Ze omschrijft zichzelf als een laatbloeier, maar dan een hevige. Haar werk verscheen in verschillende literaire tijdschriften, waaronder Poëziekrant, Op Ruwe Planken en Ballustrada. Ook klimt ze regelmatig op het podium, onder meer tijdens Dichters in de Prinsentuin en ZuiderZinnen. In 2026 verscheen haar debuutbundel Pasvormen bij Uitgeverij Archipel. Haar gedichten cirkelen rond de vervreemding van het lichaam, wreedheid, de onbereikbare moederfiguur, herschreven herinneringen en de levensdrift. Naast dichter is Annika redactielid van de online literaire tijdschriften Meander en Luchtmens. Voor Luchtmens schreef zij dit nieuwe gedicht binnen het thema Muzeaal.