‘Stiller dan de mot in het gordijn worden we haast nooit’ (Uit: Waakzaam, Maarten Inghels) De mot is wellicht één van de meest intrigerende dieren in de poëzie. En niet in het minst omwille van de ambigue symboliek die ze met zich mee draagt. Ze beweegt zich in een schemergebied tussen aantrekking en ondergang, tussen… Continue reading