GEWAARWORDINGEN
Binnenskamers
Door het vergrootglas van de herinnering flitsen
weer omhelzingen aan dat eenvoudig binnenmeer.
Herkenning stuit op de onbeweeglijkheid van spijt, gaat
in slow motion op in al die mogelijke verledens.
“We hadden vaker weg moeten gaan.” Hij liegt. Ginds
zwijgt het zuiden. Zonder nagalm, als een biecht.
Verijling
Er hangt, door spijkers uit een vroegere eeuw omhoog
gehouden, een landschap aan de muur. Daarin zagen
zij ooit perspectieven, nu slechts oude opgedroogde verf.
Verdwenen is die vertrouwde reikwijdte van later.
Wat bezoek wil zeggen weten zij niet. Ze hoopten op
een lang leven. En ze deden dat met opzet.
Het grote vergeten
Ze zouden elkaar missen mochten ze elkaar
herkennen. Ze wisten ooit dat zij liefst
glimlachend schreit, en hij gemiddeld eens
per kwartaal weent met een voet in de schaduw
en de andere in het licht. Nu wacht hen slaap.
Daar staat hij al, met de handen op de heupen.
(Bert Bevers)
Bert Bevers (°1954) is al zijn ganse leven Brabander, aanvankelijk in zijn geboortestad Bergen op Zoom en sedert het einde van de vorige eeuw in hartje Antwerpen. Hij publiceerde in literaire tijdschriften als Ballustrada, De Brakke Hond, Bzzlletin, Deus ex Machina, Dietsche Warande & Belfort, Fleurs du Mal, Hollands Maandblad, Tzum, Revolver en Versindaba. Hij was medewerker van onder meer Poëziekrant en Uitgeverij Kleinood & Grootzeer, hoofdredacteur van het tijdschrift voor poëzie De Houten Gong, en stelt regelmatig poëziebloemlezingen samen. Zijn meest recente bundel Bedekte termen, waarvoor hij 366 gedichten schreef, verscheen in 2023. Dit gedicht is een vrije inzending.
