Ontheemd
bij zijn vertrek vergat hij de deur
begon de reis naar een warmer bed
nu houdt een rinkelende sleutelbos hem wakker
hij strandt op een plein, een knooppunt voor twijfel
het geheugen graaft kuilen in de weg
de satelliet herberekent zijn traject
in de jazz van de stad treft een fietsbel de hoge noot
een hond zonder plan cirkelt rond een linde
in uitstalramen ligt het lokaas te blinken
waar hoor ik thuis, vraagt hij aan de zwerver
die wijst naar het agentschap voor gemiste kansen
waar de wachtzaal volstroomt en het loket vroeg sluit
(Wim Vandeleene)
Wim Vandeleene (Kortrijk, 1972) woont in Deinze en werkt in Gent als bemiddelaar voor VDAB. Bij uitgeverij De Zeef verschenen Duikvlucht (2020) en Onbereikbaar voor commentaar (2024). Hij maakt deel uit van het collectief Obsidiaan, het collectief Donsai en is redacteur van Roer. Onlangs werd hij aangesteld als nieuwe stadsdichter van Deinze. Zijn credo luidt: De schrijver voert een dialoog met de onbekende. Voor Luchtmens schreef hij dit nieuwe gedicht binnen het thema Muzeaal.
