Naar het donker
En gun de dichters hun nacht zeg je.
Hun gebied zonder naam.
Hun tijd over vel en been.
Gun hen de waarde van een afweging.
Die tussen een verweduwd schrijven
en het gevecht met wat niet
aan de ketting van het donker ligt.
Gun hen een grondbezit dat buiten
neukers en drinkers valt.
Gun hen de zwijgzame krachten
van Spilliaert.
Want niet luider schrijft hun taal.
Voor een mens op aarde
en een zachte hartslag op papier.
En niet dat zij anders kunnen.
Niet dat hun nacht niet weet
hoe de nacht wordt geschreven:
de wijn verdikt in rijm en metrum
een ziel wisselt van plaats
iemand komt in een ander lijf terecht.
Wat hun woorden dus doen
als zij vallen onder het laatste peertje licht
door een soort eeuwigheid heen.
(Geert Jan Beeckman)
Geert Jan Beeckman (Welle, 1961) is een Vlaamse dichter. Zijn debuutbundel Diep in het seizoen (2007), verschenen bij Uitgeverij P, werd bekroond met de Herman de Coninckprijs voor het beste debuut. Ook Hersenneerslag, Bloedgroepen, Woestijnzucht en Archipel (2024) verschenen bij P. In Aardelingen (2022), uitgegeven door Snoeck Publishers, gaan zijn gedichten in dialoog met de fotografie van Eddy Verloes en de muziek van pianist Jef Neve. Zijn werk werd opgenomen in De Nederlandse Poëzie van de twintigste en eenentwintigste eeuw in 1000 en enige verzen (2016), samengesteld door Ilja Leonard Pfeijffer. Hij werd ook tweemaal genomineerd voor de Melopee Poëzieprijs. Geert Jan Beeckman is verbonden aan het S.M.A.K., waarvoor hij recensies en impressies schrijft. Dit gedicht is een vrije inzending.
Beeld: Emmet Photos
