Dons
we zijn elkaars reisduif
ringen de ander voor we gaan
daarbuiten verspringt
de tijd regimevast
wie gaat neemt een beetje ons mee
gewikkeld in zacht
verstopt in een binnenzak
elders is er grijs dat bijna ettert
een terugkeer vraagt een kwast
om in kleur te schilderen
wij en dons in ons nest
(Hans Van Miegelbeek)
Hans Van Miegelbeek (Gent, 1966) groeide op in het landelijke Michelbeke, maar woont in Zwijnaarde (Gent). Gedichten van zijn hand verschenen in verschillende literaire tijdschriften waaronder Poëziekrant. Hij behaalde tweemaal de Top 100 van De Gedichtenwedstrijd en in 2024 behaalde hij de 2e plaats bij de Jotie T’ Hooft Poëzieprijs. In 2025 verscheen zijn debuutbundel Een halte in de stroom bij Uitgeverij Archipel. Met rake observaties in heldere beeldtaal houdt hij subtiel de mensen, hun zorgen, hun biotoop tegen het licht. Voor Luchtmens schreef hij dit nieuwe gedicht binnen het thema Muzeaal.
